حالا دیگر آمریکا ریگی در کفشش ندارد ، باید بگردد دنبال ریگ دیگری  !    [+]

اتوبوس كه نميشه سوار شيم ، تو راه چپ ميكنه .

قطار كه تو راه يا آتيش ميگيره يا از ريل ميره بيرون يا واگنش جدا ميشه .

هواپيما هم كه نقص فني پيدا ميكنه ، آتيش ميگيره  در نتيجه سقوط ميكنه .

ماشين شخصي هم كه نمي تونيم سوار شيم هم هوا رو آلوده مي كنه هم بنزين نداريم ، سهميه مون هم كه كمه .

نمي دونم ديگه اين وسط با چي  بريم مسافرت . يه تعداد خر رو دوگانه سوز كنند كه نه هوا آلوده بشه نه تصادف مي كنه  جونمون هم در امونه و كلي مزاياي ديگه كه داره ، تازه الا ما شاالله داريم تو اين مملكت ! حالا اين حرف آخر رو هرجور مي خواي برداشت كن .

رونوشت به مملكته ؟

این توییت شماره 1388 منه . منو یاد خوده سال 1388 انداخت . سالی که اصلا خوب نبود واسم [+]

سال 88 اصلا سال خوبی نیود (لااقل برای من ). اولش اون انتخـــابـــات کذایی که همه در جریان اتفاقاتش هستند و اون کسی که من می خواستم نشد . یه مدتی هم که نمیدونم چی شد کلا افسرده شدم که بعضی روزا آرزوی مرگ می کردم (دلیلش رو نمی دونم) . کمی بعد مادربزرگ عزیزم رو از دست دادم، و این چیزی نبود که به سادگی باهاش کنار بیام. 1 ماه  هم که بنا به دلایلی سر کلاس نرفتم و کلی از درس عقب افتادم و بعدش هم من که تا اون موقع اصلا نمی دونستم تجدید چی هست ، از 3 تا درس میوفتم . توی فوتبال انگشت کوچیک دست چپم میشکنه. این وسط جریانات زیادی هم اتفاق افتاد که نمیشه اصلا به زبون آورد.

هنوز حدود 1 ماه دیگه مونده . معلوم نیست چه اتفاقی بیوفته تو این مدت .خدا خودش ختم به خیر کنه . البته یه قانونی هم هست که میگه بعد از هر بدشانسی و اتفاق بد یه اتفاق خوب در راهه .خیلی دوست دارم زودتر تموم بشه شاید سال جدید خوش یمن باشه .